..พรุ่งนี้ใครหนอจะลบกระดาน
พรุ่งนี้โรงอาหารคงเหงา
พรุ่งนี้ในห้องเรียนคงไม่มีเรา
พรุ่งนี้อาจารย์คงเหงาปากกันน่าดู
..พรุ่งนี้ในห้องน้ำหญิง-ชาย
ใครหนอจะเติมลวดลายและความฝัน
พรุ่งนี้อาจารย์ฝ่ายปกครองคงจาบัญย์
คงคิดถึงนายและเรากันน่าดู
...แม้พรุ่งนี้โต๊ะเรียนจะถูกเลื่อน
แต่ความเป็นเพื่อนของเราจะคงอยู่
เราจากกันไปเพื่อคอยดู


.....ไม่ยอมหมดหวัง.........
ก็เคยฝันใฝ่และเคยมั่นใจในวันนี้
ว่าคงต้องดี ต้องเป็นได้ดั่งที่ตั้งใจ
แต่คนทั้งคนที่เป็นความฝันของหัวใจ
กลับมาทิ้งกันไป ต้องสูญสิ้นไปหมดทุกอย่าง

ปวดใจเหลือเกิน แต่คงต้องทนข่มความทรมาน
ฉันจะต้องก้าวผ่าน ตราบฉันยังคงหายใจ

แม้ว่าจะต้องเสียความรักไป
แม้ว่าจะไม่เหลือใครสักคน
มันจะเจ็บจะช้ำกี่หน แต่คนๆ นี้ไม่ท้อใจ
แม้ว่าในวันนี้มีน้ำตา จะข่มมันให้ไหลอยู่ข้างใน
ความฝันนั้นจบไป แต่ยังเหลือตัวฉัน

ก็คงซักวันที่ลมฝนมันจะผ่านพ้น
ถ้ายอมสู้ทนเพื่อรอพบวันที่สดใส
อาจมีซักคน สักคนที่ทำให้กันด้วยหัวใจ
ถึงนานสักเท่าไหร่ แต่ฉันยังคงเฝ้ารอ

แม้ว่าจะต้องเสียความรักไป
แม้ว่าจะไม่เหลือใครสักคน
มันจะเจ็บจะช้ำกี่หน แต่คนๆ นี้ไม่ท้อใจ
แม้ว่าในวันนี้มีน้ำตา จะข่มมันให้ไหลอยู่ข้างใน
ความฝันนั้นจบไป แต่ยังเหลือตัวฉัน

...อดทนไว้ก่อนใจ จะไม่ยอมหมดหวัง

ว่าพรุ่งนี้จะเหลือเพื่อนแท้สักกี่คน.........

--

--

เม้นต์เรืองแสง